Weblog Trouw deel 3: Wie springt er over zijn eigen schaduw?

Wat gister in Geneve gebeurde is een regelrechte schande die van de daken zou moeten klinken. Honderden miljoenen armen zijn door hun eigen, en vooral door de leiders van de grote en rijke landen in de steek gelaten. De armen der Aarde waren degenen waar deze onderhandelingen in 2001 allemaal om begonnen waren.

Maar niemand wilde echt over zijn eigen schaduw heenspringen. Niemand wilde het belang van degenen die het zo hard nodig hebben, voor één keer, serieus boven het strikte eigenbelang plaatsen. Natuurlijk, er waren gradaties in egoïsme en het zwarte pietenspel is al volop begonnen, maar dit is toch vooral een collectief falen. En dat op een moment dat iedereen doordrongen zou moeten zijn van de noodzaak de wereldhandel eerlijker te maken om zo boeren en ondernemers in de armste landen een eerlijke kans te geven. Zíj zijn uiteindelijk degenen die de dreigende voedselcrisis kunnen afwenden en een heel continent kunnen ontworstelen aan de armoede. Maar zolang ze daar niet de kans toe krijgen omdat ze geen toegang krijgen tot onze markten en worden weggevaagd door goedkope met subsidie gedumpte producten uit het Westen (en in steeds grotere mate uit opkomende landen als Brazilië) zal ze dat niet lukken, ook niet met de miljarden goed bedoelde ontwikkelingshulp. Eerlijke handel is daarvoor nodig. En door het mislukken van de onderhandelingen blijft die eerlijke handel vooralsnog uit. Mooie woorden over een eerlijke handel waren er genoeg, ook in Geneve, maar toen het op echte keuzes aankwam. Keuzes die zouden kunnen betekenen dat specifieke belangengroepen in eigen land getrotseerd zouden moeten worden ten gunste van een eerlijker wereld met minder armoede, toen werd er niet thuis gegeven. Dat is iets om ons in de resterende zomer eens heel goed op te gaan bezinnen.